Alicja Główczak
Biografia
Alicja Główczak urodziła się w Tychach i zaczęła trenować piłkę ręczną w wieku dwunastu lat w MKS Fasama Tychy. Jej pierwszymi trenerami byli Antoni Swadźba i Jerzy Ciałoń. W 1972 zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski szkół podstawowych. W 1976 awansowała z MKS do II ligi, a od 1979 występowała w Cracovii, z którą wywalczyła tytuły mistrzyni Polski seniorek (1985, 1987), wicemistrzostwo (1986, 1988) oraz brązowe medale MP (1984, 1989) i Puchar Polski (1985). W sezonie 1989/1990 była zawodniczką Startu Elbląg, a w 1990/1991 – Voždovac Belgrad, z którym zdobyła wicemistrzostwo kraju. W latach 1991–1994 grała w norweskim Toten HK, a następnie wróciła do Polski i zakończyła karierę w Gościbi Sułkowice (2002–2004).
W latach 1977–1980 wystąpiła w 65 spotkaniach reprezentacji Polski juniorek i młodzieżowej. W reprezentacji seniorek zadebiutowała 14 czerwca 1977 w towarzyskim meczu z Holandią. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła 234 razy, ostatni raz 4 grudnia 1993 przeciwko Czechom i Słowakom. W 1990 została uznana za najlepszą bramkarkę mistrzostw świata grupy A. Razem z Czesławą Potyką-Machowską została także wyróżniona jako najlepsza bramkarka okresu 1945–1985 w plebiscycie pisma Sport, a w 2008 została bramkarką 90-lecia polskiej piłki ręcznej. Jej siostra Barbara Górecka, po mężu Frączek, również była piłkarką ręczną.