Franciszek Jamrozy
Biografia
Franciszek Jamrozy urodził się 15 grudnia 1915 roku w Tychach w rodzinie Franciszka i Marty z d. Piechota. Dzieciństwo spędził w Kosztowach. Był absolwentem szkoły organistowskiej im. św. Grzegorza w Katowicach oraz Śląskiego Konserwatorium Muzycznego; w konserwatorium uczył go Bolesław Szabelski gry na organach. Przed wybuchem II wojny światowej pracował jako organista w Dziećkowicach oraz w Brzezince.
Podczas wojny Franciszek został powołany do niemieckiego wojska i wywieziony do Afryki. Został zwolniony z powodów ideologicznych; rodzina nie otrzymała volkslisty. Do końca wojny pracował fizycznie w kopalni „Wesoła”.
Po wojnie objął stanowisko organisty w krypcie Katedry Chrystusa Króla w Katowicach. Założył klasę organów w Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach i przez lata uczył gry na fortepianie. Z szkołą był związany do 1970 roku. Od 1953 roku był organistą oraz prowadzącym chór w Parafii Trójcy Przenajświętszej w Chełmie Śląskim. Równolegle prowadził zajęcia gry na organach w Kurii Diecezjalnej w Katowicach. W 1975 został odznaczony medalem Pro Ecclesia et Pontifice nadanym przez papieża Pawła VI za zasługi dla rozwoju muzyki kościelnej. Funkcję organisty w Chełmie Śląskim pełnił do 1973 roku. Zmarł w 1999 roku i został pochowany na cmentarzu w Imielinie.
Życie prywatne: Ożenił się z Teresą z d. Stańczyk. Jego syn Marian Jamrozy jest zawodowym tyskim fotografem.